الهی

الهی من در کلبه ی فقیرانه خود چیزی دارم

                  که تو در عرش کبریائی خود نداری

                                 زیرا من چون تویی دارم

                                               و تو چون خودی نداری    

/ 7 نظر / 21 بازدید
پاییزفصل زیبا

ما گنهکاریم، آری، جُرم ما هم عاشقی است آری اما آنکه آدم هست و عاشق نیست، کیست؟ زندگی بی عشق، اگر باشد، همان جان کندن است دم به دم جان کندن ای دل کار دشواری است، نیست؟ زندگی بی عشق، اگر باشد، لبی بی خنده است بر لب بی خنده باید جای خندیدن گریست زندگی بی عشق اگر باشد، هبوطی دائم است آنکه عاشق نیست، هم اینجا هم آنجا دوزخی است عشق عینِ آبِ ماهی یا هوای آدم است می توان ای دوست بی آب و هوا یک عمر زیست؟ تا ابد در پاسخ این چیستان بی جواب... بر در و دیوار می پیچد طنینِ چیست؟ چیست؟... قیصرامین پور.......... با آرزوی بهترینه برای شما دوست ارجمند منتظرحضورگرم شما هستم ....[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

هستی

خدایا این بایینو نگاه کن ببین چ جوری زیر آسمونت زانو زدم خداااااااااااا

سیاوش

سلام داش امین خوبی به فقرا هم یه سری بزن[تایید][ماچ]

لیلا

خدا کنه اینو با تمام وجودمون بفهمیم!

دیبا

سلام مث همیشه مطالباتون عالیه.....یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست.عشق آن شب مست مستش کرده بود....فارغ از جام الستش کرده بود...گفت یارب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای...خسته ام زین عشق دل خونم نکن...من که مجنونم تومجنونم نکن...مرد این بازیچه دیگر نیستم...این تو و لیلای تو..من نیستم/گفت ای دیوانه لیلایت منم...در رگت پیداوپنهانت منم...سالها با جور لیلاساختی...من کنارت بودم و نشناختی

فرشته

سلام وبلاگت عالی بود تحت تاثیر گرفتم با تمام وجود دلم برای روز های گذشته تنگ است. به یاد بچه های دیروز افتادم .بازم متشکرم